Latest Partner News

WAVE – GOTIK – TREFFEN 2017 Festival Preview

News image

WAVE – GOTIK – TREFFEN 2017 Festival Preview – by Fotini G. aka Malice F. WAVE – GOTIK – TREFFEN 2017: dark-romantic celebrations every year at Whitsun in Leipzig - Germany Festival Preview - by Malice F. The biggest worldwide music -and not only- gothic festival is back for the 26th consecutive year. There is not a single fan of the new & dark Wave/ EBM/ Industrial/ Neofolk /Gothic/ Post Punk scene that hasn’t heard of and furthermore hasn’t dreamt...

Latest Partner Label News

WGT Festival 2017 : Aktuell haben 83 Künstler ihren Auftritt zugesagt.

News image

WGT Festival 2017 : Aktuell haben 83 Künstler ihren Auftritt zugesagt. 13th Monkey (D) - Aeon Sable (D) - Ah Cama-Sotz (B) - Ah! Kosmos (TR) - Amanda Palmer (Dresden Dolls) & Edward Ka-Spel (Legendary Pink Dots) (USA/NL) - Andi Sexgang (GB) Akustikkonzert - Andyra (D) - Angels & Agony (NL) - Annwn (D) - Autodafeh (S) - Azar Swan (USA) - B-Movie (GB) - Besides (PL) - BFG (GB) - Black Nail Cabaret (H) - Bloody, Dead & Sexy...

Latest Partner Label News

Our latest NEWS updates

XIII. AMPHI FESTIVAL 2017

News image

XIII. AMPHI FESTIVAL 2017 22. & 23.07.2017 – COLOGNE | TANZBRUNNEN EISBRECHER, APOPTYGMA BERZERK, COMBICHRIST KIRLIAN CAMERA, DAS ICH & MANY MORE AT AMPHI 2017 Dear Amphi Fans,  Autumn is here and it’s getting cold. Time to get stovestoking, throwing some hot coals into the flame which ignites the Amphi Festival 2017. Therefore today’s programme update comes along heavily packed. Not only with full throttle rock and chunky electrobeats but also with a few surprises to discover. Let’s lift the...

Latest

VII. E-TROPOLIS FESTIVAL 2017

News image

VII. E-TROPOLIS FESTIVAL 2017 COVENANT, AGONOIZE UND [X]-RX BESTÄTIGT Am 18. März 2017 wird Oberhausen erneut zur Hauptstadt der düsteren Electrobeats. „BÄSSER-HÄRTER-LAUTER“ in der Turbinenhalle mit den Hochkarätern aus EBM, ELECTROPOP, SYNTHPOP und INDUSTRIAL. Zu den 11 bestätigten Bands gesellen sich nun drei weitere Kracher, die es in sich haben: COVENANTAGONOIZE[X]-RX Mit ihrem im November erscheinenden Album „The Blinding Dark“ läuten COVENANT drei Jahre nach „Leaving Babylon“ das nächste Kapitel ein. Dabei lassen es sich die Gentleman-Klangpioniere um den charismatischen...

Latest

Promotional Trailer:

khantry design

Amphi Festival 2011 - Our Review + Photo Gallery.

 

 

AMPHI FESTIVAL - OUR REVIEW@Koeln 15-17/07/2011

By Malice F.


Φανταστικό, φανταστικότατο φεστιβαλικό τριήμερο! Πολύς κόσμος και φέτος στο 7ο Amphi 2011, sold out για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και φέτος από το 2008, με περισσότερους από 16.000 επισκέπτες, πάνω από 40 μουσικά σχήματα και καλλιτέχνες σε 3 σκηνές.  Eυχάριστη έκπληξη, και όπως αποδείχθηκε και πολύ πρακτική για την ξεκούραση των επισκεπτών, ο νέος, άνετος χώρος του καφέ και μπαρ στη σκηνή του Staatenhaus με μαγαζιά και πρόβλεψη για τις ώρες των αυτόγραφων σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο.

 


Παρασκευή 15/07/2011

Φτάσαμε στη πολύ όμορφη και συννεφιασμένη Κολωνία Παρασκευή. Ήδη είχαν καταφτάσει οι περισσότεροι από τους επισκέπτες, καθώς το καθιερωμένο Depeche Mode πάρτι  που αποτελεί και warm up πάρτι για το φεστιβάλ θα λάμβανε χώρα και φέτος στον πανέμορφο χώρο του Alte Wartesaal, πλάι στον επιβλητικό καθεδρικό ναό Dom της Κολωνίας.

Εμείς, και ειδικά το Electrowelt.com, είχαμε έναν ακόμη λόγο πέρα από το φεστιβάλ να είμαστε ενθουσιασμένοι, καθώς ο George P. θα έπαιζε στο άλλο, Industrial warm up πάρτι που συγκεντρώνει επίσης χιλιάδες κόσμου στο Essigfabrik, στα πλαίσια του εορτασμού των 5 χρόνων της πολύ γνωστής βραδιάς στη Γερμανία του Mike EOD, ονόματι Dark Genesis μαζί με άλλους πολύ γνωστούς djs της σκηνής.  Μετά από κάποια λουκάνικα και μπύρες στο κέντρο της πόλης, φτάσαμε κατά τις 23:00 για το show των αυστριακών Nacthmahr, του γνωστού και από τους L’ Ame Immortelle, Thomas Reiner.

Κατάμεστος ο επάνω χώρος του main stage, με την μπάντα να έχει μόλις βγει στη σκηνή, δυστυχώς δεν προλάβαμε τους Stahlnebel Vs Βlack Selket,, & Mono No Aware. Εντυπωσιακοί στη σκηνή, με συνοδεία 4 κοριτσιών, ντυμένων με στολές και νεροπίστολα, με τα οποία έλουζαν το κοινό κατά περιόδους! Πολύ ωραίες προβολές βίντεο από το 2ο παγκόσμιο πόλεμο και ενέργεια ξεσήκωναν τον κόσμο που χόρευε. Ακούσαμε μεταξύ άλλων τα “Feuerfrei, “Tanzdiktator, “Katharsis, “Do you feel the Beat?”, “Titanic[διασκευή στο κομμάτι του Falco], “Boom Boom Boom.

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα ξεκίνησε το πάρτι κ μου έκανε εντύπωση ότι δεν υπήρχε από την έναρξη κάποιος που να μη χορεύει. Πολύ κέφι, κατά τις 2 ανέλαβε τα decks ο George P. και ξανά αργότερα κατά τις 5, ενώ στον κάτω όροφο κυριαρχούσαν κυρίως 80s, dark wave και παλιά electro κομμάτια και μεγαλύτερες ηλικίες! Πολύ ωραία club βραδιά και καταπληκτικός τρόπος για να ξεκινήσει η παραμονή μας στην Κολωνία.

Σάββατο 16/07/2011

Η μέρα ξεκινά νωρίς από τις 12 το μεσημέρι για το live των ξεσηκωτικών X-RX, στην κεντρική σκηνή του Tanzbruennen και του φεστιβάλ. Πολύ καλοί, ακούσαμε “Stage 2”, “The update, “Push it!”. Συνεχίσαμε με Klangstabil στη σκηνή του Staatenhaus.

Περίμενα με ενθουσιασμό το Live τους, ήθελα να τους δω για περισσότερο από 10 λεπτά και με αντάμειψαν πλουσιοπάροχα. Πολύ έντονη και minimal σκηνική παρουσία και από τους δύο πρωταγωνιστές. Συναισθηματική ερμηνεία από τον ξυπόλητο επί σκηνής και με πολύ ζεστή επαφή με το κοινό Boris May, από τις πολύ καλές στιγμές και η εναλλαγή στους ρόλους και το “Perdere Per Vincere”  από τον Maurizio Blanco. Κορυφαίες στιγμές τα “Math & Emotion, “You may start, “Vertraut” και από το τελευταίο τους άλμπουμ το “Love has too much audience. Από τα καλύτερα live του 7ου Amphi. Είδαμε στη συνέχεια για πολύ λίγο Staubkind, και πήραμε θέση για τους Mind.In.A.Box. Λυπάμαι, αλλά ήταν ίσως το πιο βαρετό live που έχω δει, αποχώρησα σχεδόν αμέσως μετά τις απαραίτητες φωτογραφίες και η συνέχεια δόθηκε με τους Melotron στην κεντρική σκηνή. Πολύ κεφάτος και χαμογελαστός ο Andy, τραγούδησε “Der Anfang, “Brueder, “Vaterland.

Ακολούθησαν οι Winterkaelte με πολύ noise και ενέργεια στο Staatenhaus και αλλαγή στο μουσικής με τους Zeraphine του Sven Friedrich στην κεντρική σκηνή.  Οι οπαδοί της μουσικής του ήταν εκεί κ αυτή τη φορά, τραγουδώντας τις επιτυχίες του. Ακούσαμε “Be my rain”, “Rain falls”, “No more doubts”, “Still”. Για εμάς ακολούθησε ένα σύντομο διάλειμμα στο χώρο του backstage με τη συνέντευξη του Johan Van Roy για Suicide Commando, θα δημοσιευτεί τις επόμενες ημέρες.  Προλάβαμε στο τέλος τους Frozen Plasma μόνο για τα “Warmongers” και “Tanz die Revolution, αλλά δυστυχώς χάσαμε την εμφάνιση των Rome στο ασφυκτικά γεμάτο με πρόβλεψη θέσεων Theater .

Στο Staatenhaus και πάλι, αμέσως μετά εμφανίστηκε ο Jos και η παρέα του με τους Grendel. Χορευτικά κομμάτια και ρυθμοί, το κοινό προετοιμασμένο κατάλληλα, οπότε και έγινε αναμενόμενα πανικός στα κλασικά πια για το είδος κομμάτια “Hate this, “Dirty, “Soilbleed, “Zombie Nation& “Harsh Generation. Μετά από μια σύντομη βόλτα και ανεφοδιασμό με νέα cds, έφτασε η ώρα κατά τις 17:30 για τους In Strict Confidence. Υπήρχαν κάποια τεχνικά προβλήματα, όπως και στους Grendel, ξεπεράστηκαν γρήγορα με λίγη υπομονή. Επί σκηνής, εκτός από τους Dennis Ostermann και την όμορφη HayDee Sparks, και η πολύ εντυπωσιακή μελαχρινή Nina Lianin στα φωνητικά και χορευτικά. Ακούσαμε “Promised Land”, “Zauberschloss”, “Promised Land”, “Seven Lives”, “Set me free”.

Στην ίδια σκηνή του Staatenhaus σειρά είχε ο Claus Larsen και οι Leather Strip. Δικό μου πολύ αγαπημένο γκρουπ από τη δισκογραφική Zoth Ommog, είναι πραγματικά από τα πρωτοπόρα σχήματα στην Old School Ebm και Industrial σκηνή και έχει επηρεάσει πολλά πετυχημένα συγκροτήματα στη συνέχεια. Με πολλή ενέργεια και ζεστή επαφή με το κοινό, συνοδευόταν στη σκηνή από το νέο μέλος  Kurt Grünewald Hansen που το διασκέδασε δεόντως! Περάσαμε φανταστικά χορεύοντας τα “Civil Disobedience”,Japanese Bodies”, “Sex Dwarf” [διασκευή από Soft Cell], “Satanic Citizen”, “Strap me down”.

Γύρω στις 19:00 στην κεντρική σκηνή εμφανίστηκαν οι θρυλικοί DIE KRUPPS. Με πορεία 30 χρόνων στη σκηνή, οι DIE KRUPPS αποτελούν εγγύηση στις ζωντανές εμφανίσεις, απολαύσαμε λοιπόν εκρηκτική εμφάνιση των Jürgen Engler (vocals), Ralf Dörper (keyboards), Rüdiger Esch (bass), ειδικά για τα live συνέδραμαν οι Marcel Zürcher (guitar) και Oliver Röhl (drums). Χτυπηθήκαμε και εμείς, όπως και οι περισσότεροι μαζί μας, στα “Isolation,”Great divide, “Metal Machine Music, “Fatherland, “Wahre Arbeit Wahrer Lohn[κομμάτι τους σε συνεργασία με Nitzer Ebb], “To the Hilt, “Bloodsuckers.

 Δεν περίμενα με τίποτα να δω τόσο κατάμεστο το Staatenhaus για την εμφάνιση Suicide Commando λίγο πριν τις 20:00. Λόγω και των νέων προβλέψεων των διοργανωτών για φέτος με στόχο την ασφάλεια των επισκεπτών και την αποφυγή δυσάρεστων σκηνικών, έμεινε αρκετός κόσμος έξω από το χώρο, αφού δεν υπήρχε διαθεσιμότητα θέσεων. Μέσα σε καπνούς και ενώ ακουγόταν το “Severed Head” εμφανίστηκε στη σκηνή ο Johan Van Roy. Είχαν ήδη πάρει θέση οι φίλοι του που τον συνοδεύουν στα live, οι Torben Schmidt από Infacted Recordings & Lights of Euphoria και Jan L. από Noisuf X.  Ασταμάτητος ως συνήθως, ο Johan Van Roy ξεσήκωσε τον κόσμο, είχε τόσο κόσμο που χόρευε, που δεν μπορούσες να πάρεις ανάσα. Ακούσαμε τα “God is in the Rain”, “Dein Herz, Mein Gier”, “Hate me”, “Cause of Death:Suicide”, “Love breeds suicide”. Δεν πτοήθηκε ούτε όταν πάλι λόγω προβλημάτων με το ρεύμα και την τάση σταμάτησε η μουσική για λίγο. Μη χάσετε τη συνέντευξη με τον mastermind των Suicide Commando, Johan Van Roy, και τα όσα ενδιαφέροντα μοιράστηκε μαζί μας.

Επόμενο live οι γνωστοί και καταπληκτικοί Hocico. Στην ίδια και πάλι σκηνή, γύρω στις 21:20 και αφού είχαν στηθεί οι τηλεοράσεις και το ίδιο σκηνικό όπως και στο WGT, και μετά την εισαγωγή του “Breath me tonight, ανέβηκε στη σκηνή ο αεικίνητος Erk Aikrag μέσα σε χειροκροτήματα, επευφημίες και καπνούς. Και αυτή τη φορά δυστυχώς χωρίς τον Rasco στα πλήκτρα, αλλά παρόλα αυτά το Live των Hocico αποτελεί εγγύηση για διασκέδαση και εκρηκτική ατμόσφαιρα. Ξεχωρίσαμε τα “A fatal desire, “Dog eat Dog, “Untold Blasphemies” και φυσικά ένα από τα πιο ξεσηκωτικά encore που έχουμε δει με τα “Poltergeist& “Forgotten Tears.

Παράλληλα στην κεντρική σκηνή και ενώ έβρεχε, εμφανίζονταν οι Deine Lakaien, με το γνωστό ρομαντικό ύφος τους, ακούσαμε μόνο το εκπληκτικό “Love me to the End. H γεμάτη συναυλιακή μέρα μας ολοκληρώθηκε με το dj set του Wolfgang Fluer, μέλος των πρωτοπόρων της ηλεκτρονικής μουσικής, KRAFTWERK. Ο Musik Soldat εύθυμος και παρακινώντας τον κόσμο, που άντεξε μέχρι εκείνη την ώρα, να χορέψει,  μας ταξίδεψε με ηλεκτρονικούς εύθυμους ήχους και προβολές ιστορικές από την πορεία των Kraftwerk.

Πολύ βολική η μηδενική απόσταση μεταξύ των σκηνών και ειδυλλιακή ατμόσφαιρα στο beach bar δίπλα από το ποτάμι του Ρήνου, μειώνει σημαντικά την κούραση είναι η ευχάριστη αλήθεια.

Κυριακή 17/07/2011

Ξεκινώντας και πάλι νωρίς από τις 12 και με λίγη βροχή και συννεφιά, είδαμε το πρώτο μας live για την Κυριακή, τους θεατρικούς και ντυμένους με στολές εργασίας και μάσκες ηλικιωμένων προσώπων, Shes all That. Πολύ ενδιαφέρουσα εμφάνιση και electro punk ήχοι.

Δε μείναμε πολύ, συνεχίσαμε στο Staatenhaus για το πολυαναμενόμενο για μένα live των Ordo Rosarius Equilibrio. Έκαναν sound check και είχαν και εκείνοι κάποια προβλήματα με τον ήχο που ευτυχώς τα αντιμετώπισαν άμεσα και δεν έριξαν στο παραμικρό την ποιότητα του live. Περίμενα ότι θα ήταν για μένα από τις καλύτερες  εμφανίσεις του φεστιβάλ, ξεπεράστηκαν όμως οι προσδοκίες μου. Ο Tomas Pettersson και η γυναίκα του Rose Marie Larsen συνοδεύονταν στη σκηνή από 3 ακόμη μουσικούς. Υπέροχη σκηνική παρουσία, φανταστική η φωνή του frontman και η ερμηνεία του. Ο ίδιος καλωσόρισε θερμά το κοινό και μάλιστα σχολίασε λίγο έκπληκτος ότι πρέπει να βρέχει πολύ έξω, για να έχει τόσο κόσμο για τους Ordo στη σκηνή του Staatenhaus! Επίσης, μου έκανε εντύπωση ότι κοιτούσε με αγάπη και αφοσίωση τη Rose Marie, κάθε φορά που τραγουδούσε στίχους αγάπης ή όρκους αφοσίωσης. Το σετ περιορίστηκε λίγο λόγω της καθυστέρησης με τα προβλήματα ήχου, οπότε και ακούσαμε τα “Which Word Confines The Truth? Dancing For Love And War”, “The Perplexity Of Hybris. I Glorify Myself”, “ Hell is where the Heart is - The Gospel of Tomas”, “A World not so Beautiful [A Song 4 the Emperor]”, “ In High Heels Through Nights of Broken Glass”, “ IMBECILE, My Idiot Lover” και έκλεισαν με το εκπληκτικό “Three is an Orgy, Four is Forever” συγκινώντας την πλειοψηφία όσων παρακολουθούσαν.

Ακολούθησαν οι Diorama, με πολλούς οπαδούς που τους περίμεναν, σε μια πολύ καλή εμφάνιση. Τα drums και ο Felix Marc στα keyboards ήταν τοποθετημένα σε ανοιχτούς κύβους, που παρέπεμπαν κ στο νέο άλμπουμ τους “Cubed” . O Torben Wendt ξεσήκωνε συνεχώς τον κόσμο και το διασκέδαζε και εκείνος δεόντως. Ακούσαμε τα “Erase me”, “Prozac Junkies”, “Advance”, “Synthesize me”, “The Girls”. Φύγαμε γρήγορα για την κεντρική σκηνή και τους πολύ αγαπητούς στους Γερμανούς, Dreadful Shadows και πάλι με τον Sven Friedrich. Πολύ καλός ήχος και μουσική, ακούσαμε, και θυμηθήκαμε τα νιάτα μας, τα “Burning the Shrouds, “New day[θα μείνω με το απωθημένο να το δω Live με τη Gitane Demone!], “A Sea of Tears, “Chains” και φτάσαμε μέχρι το “Dead can wait. Επιστρέψαμε στη συνέχεια στην κλειστή σκηνή για Clan Of Xymox. Ξεκίνησαν με την εισαγωγή από “Stranger” και ανέβηκε στη σκηνή ο Ronny Moorings με την κιθάρα του, έλειπε όμως η Mojca. Ξεχωρίσαμε τα “Jasmine & Rose, “Louise, “Emily.

Έξω και πάλι για μια ανάσα και λίγο De/vision. Αγαπητοί στους Γερμανούς ειδικά, πολύ καλές στιγμές τα “I Regret, “Your Hands on my Skin, “Try to Forget. Επόμενο Live στο Staatenhaus οι Άγγλοι In The Nursery. Συμπαθητική εμφάνιση, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο όμως, ακούσαμε τα “Hymn Noir, “Sixth Sense, “Compulsion.

 Σειρά έπειτα είχαν οι εκρηκτικοί Agonoize. Δεν είναι το είδος που προσωπικά προτιμώ, αλλά δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι έχουν ανέβει πολύ από τότε που πρωτοάκουσα κομμάτια τους και κυριαρχούν στις πίστες των κλαμπ. Απόδειξη των όσων προανέφερα, δυσκολευτήκαμε να διασχίσουμε το χώρο λόγω της κατάμεστης κεντρικής σκηνής μεσημεριάτικα. Σκεπασμένη η σκηνή, ώστε να μην προδώσουν τον τρόπο που θα ξεκινήσουν το Live τους, που όντως ήταν πρωτότυπος: ντυμένος με ζουρλομανδύα, κρεμασμένος ανάποδα, άνοιξε το live ο Chris L. τραγουδώντας το “Open the Gate, συνεχίζοντας με το “Opus dei, κατεβαίνοντας με τη βοήθεια συνεργατών του και πατώντας στη σκηνή! Βαμμένοι κ οι τρεις με κόκκινη μπογιά και φορώντας το πιο δολοφονικό τους βλέμμα, ακούσαμε επίσης το “Staatsfiend, κάποια στιγμή έβγαλε ο frontman και ένα χασαπομάχαιρο και το επιδείκνυε. Πανικός από το κοινό στο “Bis das Blut gefriert. Πίσω στην κλειστή σκηνή για Das Ich. Δυστυχώς, ρόλο frontman είχε ο Bruno Kramm και έλειπε ο Stefan Ackermann. Βοήθεια στα φωνητικά πρόσφερε η συμπαθητική Vic Anselmo και για να μας αποζημιώσει είχε καλεσμένους τον frontman από Fair Sex για κάποια κομμάτια και τον Sven Friedrich επίσης για ένα τραγούδι.  Ξεχωρίσαμε τα “Gottes Tod, “Kannibale, “Re animat” και φυσικά το “Destillat. Επόμενο live στην ίδια σκηνή οι μοναδικοί Feindflug. Πολύς κόσμος και κάποιος πάλι έμεινε εκτός του Staatenhaus λόγω χωρητικότητας, και λίγο πριν τις 18:30 εμφανίστηκαν όλα τα μέλη στη σκηνή με την πολεμική χαρακτηριστική τους ατμόσφαιρα και προβολές 2ου Παγκοσμίου Πολέμου να κυριαρχούν. Δε μείναμε ως το τέλος, τους είχαμε ήδη δει και στο WGT. Κορυφαίες στιγμές τα “Ak 47”, “Truppenschau”, “Stukas im Visier”, “Ersatzteil” & “Roter Schnee”.

Γρήγορα έξω στην ηλιόλουστη κεντρική σκηνή για Nitzer Ebb. Λίγο πριν τις 19:00, εμφανίστηκαν πρώτοι στη σκηνή ο Jason Payne και αμέσως μετά ο Bon Harris, χαιρετώντας θερμά το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί από νωρίς για το Live τους. Τελευταίος ο Douglas Mc Carthy εμφανίστηκε στη σκηνή και το πάρτι ξεκίνησε με το “Getting Closer.

Προσωπικά η εμπειρία του live των Nitzer Ebb συγκαταλέγεται στις καλύτερες αυτής της σκηνής και όχι μόνο. Μοναδικός συγχρονισμός και live ερμηνείες, εκρηκτική παρουσία και από τους τρεις και ξεχωριστή επαφή με το φανατικό κοινό τους.  Δεν υπήρχε κανένα απολύτως κενό στο σετ τους και ούτε στιγμή που σταματήσαμε να χορεύουμε. Ακόμη και όταν ο Douglas Mc Carthy σκόνταψε στη σκηνή και έπεσε, δε σταμάτησε καθόλου να τραγουδά, ούτε αυτή η άβολη στιγμή επηρέασε τον ίδιο ή και τον κόσμο. Ακούσαμε τα “Down on your Knees, “Payroll, “Let your Body learn, “Lightning Man, “Murderous, “Control Im here” και για το encore δεν ακούσαμε το “Join in the Chant” όπως στο WGT, αλλά μας είχαν μια έκπληξη, τη σύμπραξη με τους Die Krupps και το κομμάτι “Machineries of Joy. Από τις καλύτερες εμφανίσεις του φετινού φεστιβάλ.

Στην κλειστή σκηνή του φεστιβάλ συνεχίσαμε με Kirlian Camera. Επί σκηνής η όμορφη και καλλίφωνη Elena Alice Fossi και ο βράχος του συγκροτήματος Angelo Bergamini  στα keyboards. Θεατρική η Elena Fossi, σε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της και φωνητικά, ακούσαμε τα “Nightglory, “Heldenplatz, “Edges, “Eclipse, “Blue Room, “K- Pax, το υπέροχο κομμάτι των UltravoxHymn” σε διασκευή, και στο encore ακούσαμε Pink Floyd το “Comfortably Numb” και εμφανώς ικανοποιημένοι από τις αντιδράσεις του κόσμου, αποχώρησαν. Το 7ο Amphi Festival ολοκληρώθηκε με το τελευταίο live  της βραδιάς, με τους Covenant. Με μεγαλύτερο σε διάρκεια σετ, υπήρχε η χρονική ευχέρεια, συγκέντρωσαν σχεδόν όλο τον κόσμο, αφού είχαν τελειώσει και οι Subway to Sally, εμφανίστηκαν οι Eskil Simonsson, Daniel Meyer & Joakim Montelius. Όλα πήγαν καλά αυτή τη φορά για τον frontman, χωρίς εκπλήξεις και με πολύ καλή διάθεση και από τα τρία μέλη, δεν ξέχασε τα λόγια του, ούτε παραπάτησε επί σκηνής όπως στο παρελθόν. Ακούσαμε τα “Stalker”, “Bullet”, “Tour de Force”, “Leiermann”, “We stand Alone” και άφησαν τη σκηνή με το “Call the Ships to Port”. Επέστρεψαν για το encore με τα “Happy Man” & το χαρούμενο “Dead Stars.

Ήδη έχουν ανακοινωθεί τα πρώτα ονόματα για το Amphi Festival 2012, 21-22/07/2012 [The Sisters of Mercy, Camouflage, DAF, Mono Inc., Corvus Corax, Coppelius, Haujobb, Seabound, Tyske Ludder and Whispers in the Shadow] και η προπώληση εισιτηρίων.  Στο www.electrowelt.com μπορείτε να ενημερώνεστε για όλες τις εξελίξεις και νέα για το Amphi Festival.

 

 

Τα λέμε του χρόνου λοιπόν!

Malice F.

www.electrowelt.com

 


AMPHI FESTIVAL OUR REVIEW@Koeln 15-17/07/2011

[English version]

By Malice F.

  

 

A really fantastic three partying and festival days! Thousands of visitors attended again the 7th Amphi for 2011, was sold out for the 3rd consecutive year since 2008, with more than 16.000 visitors from all over the world, over 40 bands and projects at 3 wonderful venues.  A  very pleasant surprise, and practical as well -as it turned out to be- for the visitors’ rest, was the new and comfortable café and bar at the the Staatenhaus venue, with a shopping lane and space for the autograph session at the café wing.

 

Friday 15/07/2011

We arrived at the beautiful and cloudy Cologne on Friday morning. Most of the festival’s visitors were already there, as the well known Depeche Mode party, which is also the festival’s official warm up party, would again take place at the wonderful venue of Alte Wartesaal, next to the impressive cathedral of Cologne, the Dom. We, and especially Electrowelt.com, had one more reason except the festival to be excited, as George P. would dj at the other big Industrial party, which gathers thousands of visitors too, at the Essigfabrik, for the celebration of 5 years for Mike EOD’s well known club night in Germany, named Dark Genesis, with other known guest djs of the scene.  After the traditional German sausages and enough beer to regain strength at the city centre, we arrived at 23:00 for Nachtmahr’s show, the band of Thomas Reiner, known also from L’ Ame Immortelle. The upper main stage was crowded and the band just entered the stage, unfortunately we didn’t see Stahlnebel Vs Black Selket & Mono No Aware. Nachtmahr were impressive on stage, they also had 4 girls dressed in uniforms, carrying water pistols and occasionally throwing water at the fans! Very nice video projections from World War 2 and with a lot of energy kept urging the audience to dance. We listened among others to “Feuerfrei”, “Tanzdiktator”, “Katharsis”, “Do you feel the Beat?”, “Titanic”[διασκευή στο κομμάτι του Falco], “Boom Boom Boom”.

The party begun shortly before midnight, and amazingly enough, everyone there was up and ready to dance from track one! There wasn’t a single person who didn’t dance and around 2 o clock, George P. took over at the decks and again later on around 5, while at the downstairs room we had the chance to listen to mainly 80s, dark wave music and older electro tunes, for older people, like me! A super club night, as well as a fantastic way for our stay in Cologne to begin.

Saturday 16/07/2011

Our day started early at noon with the live of the uplifting X-RX, at the main festival stage of Tanzbruennen. They were very good, we had time to listen to “Stage 2”, “The update”, “Push it!”. We continued with Klangstabil at the Staatenhaus. I anticipated their live, I wanted to see them more than 10 minutes and I was rewarded richly. Very intense, yet minimal stage appearance by both band members. An emotional performance by barefoot on stage and with warm contact to the audience Boris May, a very good moment was also the role switching on stage for “Perdere Per Vincere” by Maurizio Blanco. Best moments were “Math & Emotion”, “You may start”, “Vertraut” and from their last album “Love has too much audience”. One of the best live appearances for the 7th Amphi.

We saw for a while Staubkind, and then took our places for Mind.In.A.Box. I am really sorry, but it was perhaps the most boring live I have ever seen, I left almost right away, after the necessary photo shoots and we continued with Melotron at the main stage. Cheerful and with a big smile Andy sang “Der Anfang”, “Brueder”, “Vaterland”. Winterkaelte followed with a lot of noise and energy at the Staatenhaus and then change of music scenery with Zeraphine of Sven Friedrich at the main stage. 

His fans were all there this time too and they sang with him during his big hits. We listened to “Be my rain”, “Rain falls”, “No more doubts”, “Still”. We afterwards had a short break at backstage area for the interview we had scheduled with Johan Van Roy for Suicide Commando; it will be published in the next few days.  We just caught Frozen Plasma right before the end for “Warmongers” and “Tanz die Revolution”, but unfortunately missed Rome at the crowded with no seats availableTheater venue.

Back at Staatenhaus again, it was time to see Jos and his buddies on stage with Grendel. Club dance hits and beats, audience was prepared for what was about to happen, so there was panic like expected at the classic club hits “Hate this”, “Dirty”, “Soilbleed”, “Zombie Nation” & “Harsh Generation”.

After a short walk and some new cds, at about 17:30 we were ready for In Strict Confidence. They had some sound technical problems, like Grendel right before, but they were soon over them with a little patience. On stage, besides Dennis Ostermann and the beautiful HayDee Sparks, was also the very impressive brunette Nina Lianin at vocals and dancing routines. We listened to “Promised Land”, “Zauberschloss”, “Promised Land”, “Seven Lives”, “Set me free”.

At the same venue of Staatenhaus, it was the turn of Claus Larsen and Leather Strip. My own favorite band from Zoth Ommog Records, LS was really one of pioneers of the Old School Ebm and Industrial music and has influenced many successful bands later on. With high energy and warm contact with the fans, he was accompanied on stage by a new band member, Kurt Grünewald Hansen who also seemed to have a lot of fun! We had a great time dancing to “Civil Disobedience”,Japanese Bodies”, “Sex Dwarf” [διασκευή από Soft Cell], “Satanic Citizen”, “Strap me down”. Around 19:00 at the main stage appeared the legendary DIE KRUPPS.

With over 30 year old career, DIE KRUPPS are a guarantee for an awesome live appearance, therefore we had fun with the amazing Jürgen Engler (vocals), Ralf Dörper (keyboards), Rüdiger Esch (bass), especially for the concerts they had the help of Marcel Zürcher (guitar) and Oliver Röhl (drums). Most of us danced up and down listening to “Isolation”, “Great divide”, “Metal Machine Music”, “Fatherland”, “Wahre Arbeit Wahrer Lohn” [in collaboration with Nitzer Ebb], “To the Hilt”, “Bloodsuckers”.

I didn’t quite expect to see Staatenhaus so crowded for Suicide Commando just before 20:00. The festival’s organizers had already informed us that in case the venue capacity did not allow more fans than stipulated limit for visitors’ security, many fans would not be able to get it if they were not in time for the gig, so that was the story. Through smoke clouds and as “Severed Head” was playing, Johan Van Roy came out on stage. His pals who accompany him live had already gotten their places; they were Torben Schmidt of Infacted Recordings & Lights of Euphoria and Jan L. of Noisuf X.  Restless as usual, Johan Van Roy stirred up the fans, it was so crowded and everybody was dancing, it was difficult enough to even breathe. We listened to “God is in the Rain”, “Dein Herz, Mein Gier”, “Hate me”, “Cause of Death:Suicide”, “Love breeds suicide”. The electricity power went down and the music stopped, but he wasn’t annoyed at all, he kept going. Don’t miss out on the interview that the mastermind of Suicide Commando, Johan Van Roy, gave us and all the interesting stuff he shared with us.

Next live, the famous and amazing Hocico. At the same venue, around 21:20 and after the TV sets were on stage according to the same stage concept we had seen at WGT, and after the introduction of “Breath me tonight”, Erk Aikrag appeared on stage, running up and down, everyone was cheering and applauding. Rasco, the other half of Hocico wasn’t there at the keyboards this time too, nevertheless when you see Hocico live, you know that the atmosphere will definitely be fantastic. Concert highlights were “A fatal desire”, “Dog eat Dog”, “Untold Blasphemies” and of course one of the most fabulous encores we had seen was the one with “Poltergeist” & “Forgotten Tears”. At the same time outside it was raining heavily and Deine Lakaien were on stage with their known romantic style, we only had time to listen to the ακούσαμε μόνο το εκπληκτικό “Love me to the End”. Our full concert day came to an end with the dj set of Wolfgang Fluer, member of the pioneers of electronic music, KRAFTWERK. Musik Soldat was cheerful and urged people, who had the strength to stay there until late, to dance; we listened to upbeat electronic sounds and saw video projections of Kraftwerk’s history.

The distance between the venues and the beach bar by the river of Rhine helped us to cope with the fatigue; that was the pleasant truth.

Sunday 17/07/2011

We started off early again, at 12, it was slightly raining and was clouded, we saw our first live for Sunday, the theatrical and dressed in uniforms and elderly face masks She’s all That. Very interesting performance and electro punk sounds. We didn’t stay for long, we went to Staatenhaus for the live I anticipated the most, Ordo Rosarius Equilibrio. They also had to deal with some problems with the sound, during their sound check and right afterwards, but they were over them quickly and it didn’t affect the concert’s quality. I was sure that this would be one of the best appearances in the festival, but what I saw, surpassed my expectations. Tomas Pettersson and his wife Rose Marie Larsen were accompanied on stage by three more musicians. Wonderful stage, as well as fantastic vocal performance.  Tomas welcomed warmly the audience and he told us that he was surprised to see so many people at the venue, he thought that it must have been raining heavily outside and that’s the reason that so many turned out for Ordo in Staatenhaus! Furthermore, I was impressed to see that he looked at Rose Marie with tenderness and love, every time he sang lyrics about love and devotion. Their set was limited due the initial delay, so we listened to “Which Word Confines The Truth? Dancing For Love And War”, “The Perplexity Of Hybris. I Glorify Myself”, “ Hell is where the Heart is - The Gospel of Tomas”, “A World not so Beautiful [A Song 4 the Emperor]”, “ In High Heels Through Nights of Broken Glass”, “ IMBECILE, My Idiot Lover” and they closed with the amazing “Three is an Orgy, Four is Forever”, moving the majority those who were watching.

Then followed Diorama, many fans were waiting for them, their live was very good. The drummer and Felix Marc at the keyboards were placed inside open cubes, which referred to their recent album “Cubed”. Torben Wendt kept dancing and urged the audience to do the same. We listened to “Erase me”, “Prozac Junkies”, “Advance”, “Synthesize me”, “The Girls”.

We left quickly for the main stage and one of the Germans’ favorite bands, Dreadful Shadows, again with Sven Friedrich. Very good sound and music performance, we listened to, and reminisced our youth, “Burning the Shrouds”, “New day” [no chance to ever catch this track live with Gitane Demone!], “A Sea of Tears”, “Chains” and stayed until “Dead can wait”.

We returned to the other main venue for Clan Of Xymox. They started off with the introduction of “Stranger” and then appeared Ronny Moorings on stage with his guitar, Mojca wasn’t there. Highlights were “Jasmine & Rose”, “Louise”, “Emily”. Outside again for some rest and a little De/vision; the Germans love them, good moments were the songs “I Regret”, “Your Hands on my Skin”, “Try to Forget”. Next live at Staatenhaus were the English In The Nursery. Nice performance not so special though, without being very special, best moments were “Hymn Noir”, “Sixth Sense”, “Compulsion”.

It was time for Agonoize. It’s not exactly my cup of tea, but I have to admit that they have become one of the top band names in industrial as it has turned out to be today and the djs in all big clubs spin their hits. Big proof of that was that we hardly could cross the area outside, because it was so crowded. The stage was covered, so that we couldn’t see what the band was preparing for their live, it was really something else: Chris L. appeared on stage, hanging upside down dressed in a straitjacket,  singing “Open the Gate”, he continued with “Opus dei”, and then came down on stage! The three of them painted their faces with red paint and wore their most killer look; we listened to “Staatsfiend”, and at this time the frontman took out a butcher knife and played around. Great excitement could be seen in the audience during the track “Bis das Blut gefriert” too.

Back to the other venue for Das Ich, unfortunately, the role of frontman was taken by Bruno Kramm and Stefan Ackermann wasn’t there. He had help at the vocals by the charming Vic Anselmo and had also as guests the frontman of Fair Sex for some tracks and Sven Friedrich too for one song.  Best moments were “Gottes Tod”, “Kannibale”, “Re animat” and of course “Destillat”.

Next live at the same venue were the unique Feindflug. Staatenhaus was again so full that many fans stayed outside and around 18:30 all band members were on stage in military outfits and with projections of 2nd World War at the background. We didn’t stay until the end; we had seen them at the WGT. Highlights were “Ak 47”, “Truppenschau”, “Stukas im Visier”, “Ersatzteil” & “Roter Schnee”.

Quickly we went outside at the sunny main stage for Nitzer Ebb. Just before 19:00, Jason Payne first appeared on stage and right after Bon Harris, both greeting warmly the fans who gathered early for their live. Last came Douglas Mc Carthy and the party began with “Getting Closer”. Personally I consider the experience of seeing Nitzer Ebb live one of the best concert experiences ever: unique collaboration of the three playing and singing live on stage, bombastic performances and special contact with their fans. We didn’t stop dancing during their set list; we didn’t get bored for a second. Even when Douglas Mc Carthy tripped and fell accidentally on stage, he didn’t stop singing or let that inconvenient incident spoil the concert and affect him or the audience. We listened to “Down on your Knees”, “Payroll”, “Let your Body learn”, “Lightning Man”, “Murderous”, “Control I’m here” and for the encore we didn’t listen to “Join in the Chant” like at WGT, but they had a surprise for us, Die Krupps appeared on stage and they sang together “Machineries of Joy”; one of the best performances for this year’s festival. 

Next band was Kirlian Camera. On stage were the beautiful Elena Alice Fossi and the band’s solid rock Angelo Bergamini at the keyboards. Elena Fossi was very theatrical, in one of her best performances I have seen, especially vocally,  we listened to “Nightglory”, “Heldenplatz”, “Edges”, “Eclipse”, “Blue Room”, “K- Pax”, the awesome Ultravox track “Hymn” remixed, and for the encore they performed Pink Floyd’s “Comfortably Numb”; being obviously content with the reactions from the audience they left the stage.

The 7th Amphi Festival was about to come at its end with the last concert for the night, Covenant. Their set was longer than usual, as there was plenty of time, many of the festival’s visitors gathered at the venue, since the live of Subway to Sally was over. At about 21:15 appeared on stage Eskil Simonsson, Daniel Meyer & Joakim Montelius. Everything went well this time for the band’s frontman, with no surprises and with all 3 band members in a very good mood; he didn’t forget the lyrics or fell on stage like he did in the past. We listened to “Stalker”, “Bullet”, “Tour de Force”, “Leiermann”, “We stand Alone” and then left the stage with “Call the Ships to Port”. They came back for the encore with “Happy Man” & the also happy “Dead Stars”.


The first band names for the Amphi Festival 2012, 21-22/07/2012 have already been announced [The Sisters of Mercy, Camouflage, DAF, Mono Inc., Corvus Corax, Coppelius, Haujobb, Seabound, Tyske Ludder and Whispers in the Shadow] and ticket presale has started. At www.electrowelt.com you can get all the festival’s updates and news.

 


See you all next year at the 8th Amphi Festival!

 

 

Malice F.

www.electrowelt.com

 

 


 

Upcoming Concerts Greece:

CD Review Gallery (Hit Images to enter our Reviews)

Our latest Tweets

khantry design

Our Partners:

 

 

Electrowelt Soundtrack & Remixes

There seems to be an error with the player !

ew.com Visitors

Total1801725